NASLOVNA KNJIZARA E-KNJIGE BLOG NALOG INFO KORPA O NAMA
≡ Prijavi se na Nalog≡ Registracija≡ Besplatna dostava≡ Gde se nalazimo≡ Prva izdanja ⚡≡ Bibliofilija ⚡
login
🆕 Nove knjige u ponudi
⚓ Stare mape i gravire
Prva izdanja
Ratna izdanja
Knjige sa potpisom
Lepi i neobicni povezi
I i II svetski rat
I i II srpski ustanak
☆ Jugoslavija
☆ Srbija
☆ Beograd
☆ Hrvatska
☆ Crna Gora
☆ Bosna
login
Arhitektura
Bibliofilski primerci
Biografije & Memoari
Ekonomija, Biznis
Enciklopedije & Leksikoni
Etnologija, Antropologija
Ezoterija
Filozofija
Geografija, Putopisi
Istorija
Knjige na stranim jezicima
Knjizevnost
Kolekcionarstvo
Muzika, Film, Pozoriste
Nauka
Ostalo
Pedagogija
Periodicna stampa
Pravo, Politika, Drustvo
Psihologija
Rečnici, Lingvistika
Religija i mitologija
Sabrana dela, kompleti
Sociologija
Sport i Hobi
Umetnost i kultura
Zdravlje, ishrana, kuvari

Do 1800 godine
Od 1801 do 1867
Od 1868 do 1900
Od 1901 do 1945
Vidi sve ...
Geca Kon
Narodna knjiga
Prosveta
Vidi sve ...

Igra beše jedino im blago. Prilozi za monografiju SD "Javor" iz Ivanjice - Gradimir Ž. Luković

Slika knjige Artikal: 25254. Ivanjica 1987, meki povez, stanje vrlo dobro 4+, str. 416, ćirilica | Zalihe: 1 u zalihama | Pomoć
Izdavač: -, Autor: -, Oblast: Sport i Hobi
  696 din.  |  €5.90

Poruci pouzecem
url

Osim istorije FK Javor u ovoj izuzetnoj knjizi opisani su i predstavljani i mnogi delovi iz istorije same Ivanjice i života Ivanjičana. Sledi citat iz dela knjige koji opisuje glumački život u Ivanjici:

„Eh, kako se to igralo! Sala se nije nimalo menjala za te prilike. Ostajali bi stolovi, stolice i kelneraj. Dolazile su čitave porodice kao na starinskim zabavama. Moglo se što-šta poneti i od kuće, kolači bar, ili možda pršuta. U kafani se moglo dobit „jeličko“ crno vino, jagodinsko pivo iz buradi, prilička kisela…Predstava se odvijala u prisnoj atmosferi u kojoj su ponekad učestvovali i glumci-publika. Ponekad je bila veca atrakcija prepoznati nekog na sceni nego ispratiti sam komad. Kostime je uglavnom birao svako za sebe. Maske je birao Pero Cajlaz sa takvom inventivnošću da sami glumci sebe nisu mogli da prepoznaju u prvi mah. Na sceni se razvijao tekst kojeg nigde nije bilo u originalnom delu. Što je na velike muke stavljalo suflere. Bilo je slučajeva da se u dijaloge umeša i neko iz publike, pa su se odvijale čitave improvizacije da bi se i sam Nušić upitao koji bi mu tekst više legao.“