Rjecnik iz knjizevnih starina srpskih I-III Djuro Danicic, 1863

Rječnik iz književnih starina srpskih Đure Daničića. Prva dva toma objavljena su 1863, a treći 1864. Rečnik je finansirala Julija Obrenović Hunjadi, supruga Mihaila Obrenovića, tada kneza srpskog, koja se još od 1853, kada je Daničić postao njen učitelj srpskog jezika, ozbiljno brinula o njemu i njegovom radu. Njoj je ovaj rečnik i posvetio. Rečnik obuhvata leksiku velikog broja starih srpskih spomenika, posebno žitija svetaca, zatim Šafarikovih Letopisa srpskih, Miklošičevih Monumenta serbica, Pucićevih Spomenika srpskih i dr. a u njemu je i leksika iz Vukove Danice, iz nekoliko knjiga Glasnika Društva Srp.Slov., naročito iz tekstova koji donose građu starih srpskih spomenika. Pored tumačenja reči, na latinskom i srpskom, kao ilustracije su date sintagme ili rečenice, ponekad i širi pasusi iz spomenika. Pozitivne sudove o ovom delu dali su, pored ostalih, F. Miklošič, V. Jagić i St. Novaković i okarakterisali ga kao veliko delo ne samo srpske nego i uopšte slovenske leksikografije, a Ruska akademija nauka ga je povodom Rječnika izabrala za dopisnog člana. Oko ovog rečnika Daničić je došao u sukob sa većinom članova Društva Srpske Slovesnosti, koji su, zavideći mu na uspesima, od njega zahtevali da napravi rečnik živog, savremenog jezika, ne shvatajući značaj upravo istorijskog rečnika.