Mi čekamo cara - Vladislav Petković Dis (1914)

„Mi čekamo cara“ je druga po redu zbirka pesama srpskog književnika Vladislava Petkovića Disa. Prvi put je štampana u beogradskoj štampariji Štampa 1913. Na četrdeset i četiri strane objavljeno je šesnaest rodoljubivih pesama i one su grupisane u četiri ciklusa: „Veliki dani” (osam pesama), „Krvavi dani” (pet pesama), „Bol i slava” (dve pesme) i „Epilog” (jedna pesma). Zbirka je komponovana kao svojevrsni lirski dnevnik iz Balkanskih ratova sa datumima njihovog početka i završetka u naslovima pesama („17. septembar 1912. godine“ i „11. avgust 1913. godine“).

Vidna promena Disove poetike u odnosu na prvu zbirku „Utopljene duše” objašnjava se pesnikovim iskustvom ratnog dopisnika sa frontova Prvog i Drugog balkanskog rata, ali i kao Disov pokušaj da popravi svoj položaj u književnim krugovima nakon što je Skerlić oštro iskritikovao njegovu prvu knjigu. U čemu je i uspeo, jer je drugo izdanje objavljeno već sledeće 1914. godine, što govori da je knjiga dobro primljena od strane ondašnjih čitalaca. Ipak Disovi dojučerašnji kafanski prijatelji negativno su dočekali ovu promenu i satirično su nazivali zbirku „Mi čekamo para”, aludirajući na činjenicu da je izlazak zbirke pomogla dvorska kancelarija sa 500 tadašnjih dinara i da je posvećena prestolonasledniku Aleksandru Karađorđeviću.

Knjigu je izdao poznati beogradski izdavač Svetislav B. Cvijanović, ali je pri štampi izostavljen naziv izdavača. Na pojedinim primercima, kao što je ovaj, Cvijanović je grešku ispravio pečatom na kome piše "Izdanje knjižare S. B. Cvijanovića, Beograd".

Ovaj primerak poseduje i pečat privatne biblioteke jednog srpskog i jugoslovenskog pisca.